Muzikale stijl en apparatuur

Het gitaarspel van George Kooymans was stevig geworteld in bluesrock, waarbij hij ingewikkelde riffs combineerde met melodieuze solo’s die de nadruk legden op emotionele expressie en ritmische drive. Zijn techniek maakte vaak gebruik van slide-gitaar voor vloeiende frasering en krachtige bends om een zangachtige kwaliteit op te roepen, zoals te horen is in de hardrockanthems van Golden Earring. Met name de iconische riff van “Radar Love” benadrukte zijn beheersing van open-string powerakkoorden en palm muting, waardoor een hypnotiserende, road-trip groove ontstond die het nummer tot een internationaal succes maakte.

Speelstijl en invloeden

De stijl van Kooymans evolueerde van de vroege beatinvloeden van de band in de jaren zestig naar progressieve en hardrockelementen in de jaren zeventig, wat een weerspiegeling was van de verschuiving in die tijd naar zwaardere, meer experimentele klanken. Hij gaf de voorkeur aan expressief vibrato en alternate picking voor solo’s, waardoor hij sustain en snelheid toevoegde met behoud van een bluesy randje door middel van string slides en pinched harmonics. Deze aanpak stelde hem in staat om nummers te accentueren met “smakelijke licks” die een evenwicht vormden tussen technische vaardigheid en melodische toegankelijkheid, wat bijdroeg aan de kenmerkende Europese hardrockidentiteit van Golden Earring.

Pakkende hooks en emotionele diepgang

Als belangrijkste componist van Golden Earring richtte Kooymans zich op het maken van muziek met pakkende hooks en emotionele diepgang. Hij werkte vaak samen met zanger Barry Hay aan de teksten voor het uitgebreide repertoire van de band, dat meer dan 100 nummers omvat. Hij gaf prioriteit aan het schrijven van nummers boven virtuoze gitaarpartijen. In een interview uit 1974 verklaarde hij dat hij andere gitaristen niet bestudeerde om twijfel aan zichzelf te voorkomen, maar in plaats daarvan inspiratie putte uit de muziek in het algemeen om zijn creatieve proces te stimuleren. Deze samenwerking met Hay resulteerde in tijdloze nummers die rockenergie combineerden met verhalende teksten.

Kooymans nam af en toe de leadzang voor zijn rekening, met een rauwe, gruizige stem die goed paste bij zijn gitaarspel en een persoonlijke intensiteit toevoegde aan bepaalde nummers, zoals “Twilight Zone”. Hoewel zijn vocale bijdragen ondergeschikt waren aan die van Hay, gaven ze het geluid van de band een onderscheidend randje, wat zijn veelzijdige rol in de blijvende nalatenschap van Golden Earring onderstreepte.

Signature-uitrusting

George Kooymans https://znaki.fm/nl/persons/george-kooymans/ vertrouwde voornamelijk op de Gibson Les Paul Custom voor belangrijke opnames, met name een zwart model uit 1969 met drie pickups – waarvan de afdekkingen waren verwijderd voor een helderder geluid – op “Radar Love” om de kenmerkende sustain en drive van het nummer te bereiken. In de jaren 80 gebruikte hij ook Fender Stratocasters voor een zuiverder, veelzijdiger geluid, zoals een model uit het CBS-tijdperk op nummers als “Long Blonde Animal” van het album No Promises – No Debts uit 1979. In latere jaren gaf Kooymans de voorkeur aan op maat gemaakte instrumenten van gitaarbouwers, waaronder verschillende Haar Guitars-modellen met spalted of gevlamde bovenbladen sinds de jaren 2000, en een Homestead Grand Auditorium akoestische gitaar die speciaal voor hem was gebouwd met een Adirondack AAA bovenblad en Javaanse palissander achter- en zijkanten voor solo akoestisch werk.